Σκιαδά 2003

Η αλήθεια είναι ότι εξαιτίας του κακού δρόμου προς την απογείωση είχαμε πολύ καιρό να πετάξουμε στο Σκιαδοβούνι και είχαμε ξεχάσει τις δυνατότητες τις περιοχής - οι πιο παλιοί θα θυμούνται το πολύ επιτυχημένο πρωτάθλημα του '98 με τις πενηντάρες (χιλιόμετρα) να βγαίνουν σχεδόν κάθε μέρα.
Ο καιρός λοιπόν το Σάββατο φάνηκε πολύ επιεικής μαζί μας και όλα έδειχναν από την αρχή ότι θα πραγματοποιηθούν καλές πτήσεις.
Το ραντεβού ήταν για τις 4:00 το μεσημέρι στη πλατεία του χωριού και μαζί με εμάς συνεπείς ήταν και τα αυτοκίνητα που μας είχαν τάξει να μας ανεβάσουν στην απογείωση . Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε πτήσεις πάνω από το χωρίό του Σκιαδά και αργότερα στις έξι και μισή να πετάμε πάνω από το χωριό του Σταυροδρομίου (στη μέση της κοιλάδας) όπου θα γινόταν και εκκίνηση αγώνα δρόμου.


Μία μικρή καθυστέρηση για να καθαρίσουμε από τα αγκάθια την απογείωση (είπαμε είχαμε πολύ καιρό να πάμε) και γρήγορα ο Τίμος έκανε την εκκίνηση και πριν περάσει ένα λεπτό ήταν ήδη στα διακόσια μέτρα πάνω από μας.
Βέβαια φαντάζεστε όλοι τι ακολούθησε αμέσως μετά, τα επόμενα δεκαπέντε λεπτά είμαστε όλοι στον αέρα και αρκετά πάνω από την κορυφή του βουνού (1600m). Θερμικά από τρία έως πέντε, ομαλά και μεγάλα σε έκταση, μας χάρισαν μια ξεκούραστη πτήση που διήρκεσε πολλές ώρες. Όταν στις οκτώ το βράδυ αποφασίσαμε να προσγειωθούμε δεν κατέβαζε πουθενά και αρκετοί από εμάς αναγκαστήκαμε να κάνουμε μεγάλες βόλτες στη κοιλάδα (μεταξύ Σκιαδά – Σαντομερίου) μέχρι να χάσουμε ύψος και να προσγειωθούμε την ώρα που ο ήλιος είχε δύσει.

Ακολούθησε το γνωστό φαγοπότι, με φαγητό  από τον Δήμο για  όλον τον  παρευρισκόμενο κόσμο,  και οι απονομές αναμνηστικών.                                                                                                                                                
Ήταν μια πανέμορφη πτήση μέσα στο κατακαλόκαιρο που απαίτησε στον αέρα όχι μόνο φόρμα αλλά και γάντια για το κρύο,  μια μέρα που μας κάλυψε και για την Κυριακή που δεν μπόρεσαν να γίνουν  πτήσεις  λόγω  υπεραναπτύξεων στην περιοχή.